sztuka prowincjonalna - blog o współczesnej sztuce w Katowicach - about art in Kattowitz

22 Biennale Plakatu Polskiego

2012-01-20T09:10:00.116+01:00

BWA, od 2 grudnia do 20 stycznia 2012

Plakat polski - nadal w znakomitej formie - wbrew obawom nie egzystuje jedynie w galeriach, eksponowany przy okazji wystaw. Kształtuje ulice i jest zauważalny. Doceniany i przez zleceniodawcę i przez widza przebija się przez banał przeestetyzowanej reklamy celną metaforą i elegancją formy. Pomysł, poczucie humoru i prostota zostały docenione również tym razem w Katowicach.

Agnieszka Ziemiszewska. Łódź. Grand Prix

Agnieszka Ziemiszewska. Łódź

Anita Wasik. Gdańsk

Artur Skowroński. Wrocław. Nagroda fundowana Miasta Sosnowiec

Beata Grzeganek. Gliwice

Filip Tofil. Warszawa

Jacek Ćwikła. Wrocław

Jan Bajtlik. Warszawa

Joanna Górska, Jerzy Skakun. Warszawa. Nagroda fundowana ASP Wrocław

Kaja Renkas. Chorzów

Leszek Żebrowski. Szczecin

Magdalena Miska. III nagroda

Magdalena Wosik. Wrocław. Nagroda ASP Katowice

Martyna Wójcik. Pruszcz Gdański

Michał Matoszko. Wrocław

Sebastian Lis. Stanisławów Pierwszy

Tomasz Bogusławski. Gdańsk. Srebrny Medal

Urszula Bogucka. Białystok

Sebastian Smit. Lublin

Wiesław Grzegorczyk. Rzeszów

Wojciech Korkuć Korek. Warszawa

Wojciech Kwiecień-Janikowski. Kraków

Żaneta Wojtala. Częstochowa

Słaba widoczność

2012-01-16T13:24:00.061+01:00

BWA, od 16 grudnia do 20 stycznia 2012

Przy okazji biennale plakatu w zakamarkach Małej Przestrzeni BWA odnajdujemy ekspozycję, złożoną z sześciu prac Małgorzaty Szymankiewicz.

To abstrakcyjne, analityczne, tym razem prawie pozbawione koloru etiudy - oprócz jednego obrazu, któremu poświęcono odrębną salę: 141 - studium splendoru zieleni.

141

118

Brzmienie ciszy

2012-01-04T11:36:00.026+01:00

Centrum Kultury im.K.Bochenek, Galeria Engram, od 14 grudnia do 15 stycznia 2012

Przez miesiąc w galerii Engram oglądamy prace autorstwa Giuseppe Strano Spitu, włoskiego artysty z jakąś niesłychaną historią wystawienniczą. Monumentalne rzeźby długości 30 cm i zupełnie banalne malarstwo. Zwarte bryły o różnej fakturze na tyle piękne, że chciałoby się je oglądać w dużo większym rozmiarze.

Onda

Reflejarce

Lacrime nella roccia

Intralaccio

Encaje

Berdyszak

2011-12-20T14:07:00.001+01:00

Sektor1, od 28 listopada do 2 stycznia 2012.

Horyzont Plastikowej Śmierci i To whom it may concern to dwie instalacje Marcina Berdyszaka prezentowane w Sektorze1 w ramach trzeciej z wystaw organizowanych przez Fundację dla Śląska ze Śląskiej Kolekcji Sztuki Współczesnej. Zawsze szalenie mi się podobały banany Berdyszaka, krytyczny przekaz zyskiwał lekkości i ironii dzięki użyciu właśnie tych owoców. Niestety nie ma już lekkości i dystansu w 42 ogromnych zdjęciach plastikowych żołnierzyków z instalacji Homo Creator z 2008 roku tonących w kleju i w 100 białych i czerwonych torbach wiszących na wieszakach, poplamionych sokiem gnijących owoców. Jest oczywistość scen Horyzontu jako sposób dotarcia do widza w sytuacji, gdy zdjęcia realnych scen nie wywołują już wrażenia i absurdalna zagadkowość użycia barw narodowych w drugiej instalacji, będącej krytyką konsumpcjonizmu.

Horyzont Plastikowej Śmierci

To whom it may concern

Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy

z cyklu Śląska Kolekcja Sztuki Współczesnej przedstawia

Elżbieta Jabłońska - Wymiana
02 lutego 2012 roku o godz. 18.00 w Centrum Kultury Katowice im. Krystyny Bochenek w Galerii Sektor I.

Angelologia i dal

2011-12-09T20:48:00.002+01:00

Rondo Sztuki, od 25 listopada do 5 stycznia 2012.

W ramach Ars Cameralis Rondo Sztuki prezentuje smutną instalację totalną Ilyi Kabakova „Angelology”. Zapewne nie da się mówić o Kabakovie bez odwoływania się do jego radzieckiej przeszłości, jego działalności jako artysty Apt-Artu i Soc-Artu, czy jego pracy ilustratorskiej, której odpryski mamy zresztą na prezentowanej wystawie np. w formie „Albumu Arkhipova” z 1997 roku. Tym, co stanowiło wtedy i stanowi do dziś, choć dotyczy już innej rzeczywistości na emigracji, motor takich form aktywności jest eskapizm Kabakova, tak jak eskapizm definiował bohaterów jego „Albumów” czy rewelacyjnego „Człowieka wystrzelonego w kosmos ze swojego mieszkania”.

Marzenia o innych światach tym razem są naiwnymi marzeniami o spotkaniu z aniołami, o staniu się aniołem, o rozpaczy bycia aniołem. I niestety o klęsce tych marzeń.

Instalacja jest nieskomplikowana, wydaje się wręcz archaiczna. Była tworzona latami.

Dzikość wyeksploatowana

2011-10-27T22:59:00.136+02:00

Szyb Wilson, od 11 października do 30 listopada.

Czym nas Niemcy mogą zaskoczyć, znowu Neue Wilde?

50° 15 i 18° 59 to wystawa, która w Katowicach przeszła bez echa. Niestety, bo to jednak prace uczniów Markusa Lüpertza, choć nie znajdziemy w nich równego mistrzowi geniuszu, inwencji i finezji.

Dwudziestu siedmiu artystów, grupa Breitengrad, przedstawia się jako absolwenci dwuletniego kursu prowadzonego przez tego fascynującego twórcę na Akademii Sztuk Pięknych w Bad Reichenhall i entuzjastycznie, jak mówią, uprawiają malarstwo.

Renate Matzke. Begegnung als Inspiration II. Akryl

Herta Bannasch. Profilager. Akryl

Huth Karin. Zahn der Zeit II

Huth Karin. Ghana Zyclus - Vegitation

Astrid Pazelt. Dame. Akryl

Martina Hamberger-Sticken. RueckenaktII. Węgiel i olej

Marlies Danieels. Minotauromanie. Akryl

Renate Matzke. Afrikanisches Stilleben. Akryl

Ute Hermann. Olej

Nowy Chaos

2011-10-23T08:03:00.001+02:00

Centrum Kultury im. Krystyny Bochenek, Galeria Sektor I, od 10 do 30 października

Agencja ilustratorów ILLO prezentuje na współorganizowanej przez siebie wystawie swoich i zaprzyjaźnionych artystów, których prace znamy z prasy, internetu, książek i płyt, i niewątpliwie im więcej ich tam tym lepiej.
Zgodnie z tytułem mamy przed sobą różne style, techniki, poziomy poczucia humoru i poziomy artystyczne.

Tomasz Walenta

Agata Endo Nowicka

Aleksandra Waliszewska

Bartek Arobal Kociemba

Jan Feliks Kallwejt

Mateusz Kołek

Magda Antoniuk

Maciej Sieńczyk

Jacques Lizène już nie prowokuje

2011-10-21T17:54:00.005+02:00

BWA, od 23 września do 23 listopada

Kakofonia niepasujących dźwięków i niepasujących przedmiotów oraz opakowań tych przedmiotów wypełnia obecnie sale BWA. Jacques Lizène kpi ze świata. Wystawa "Remakes" to odświeżone prace z lat nawet 60-tych. Po co odświeżone?

Wydaje się jednak, że Belg jest osamotniony w swoim błazeństwie, wyrażającym się malarstwem gównem, obrazoburczo zestawionymi kawałkami krzeseł, rzeźb afrykańskich i dewocjonaliów. Ćwiartowanie częściej uśmiercające, niż powołujące do życia nowe byty. Tak, niektóre z nich mnie zaskoczyły, niektóre wywołały uśmiech i nawet jakieś refleksje, niezgodne zapewne z intencjami autora.

Naprawdę jednak trudno oprzeć sie wrażeniu, że chaos i irytujący hałas pokrywają kompletną pustkę.

Cielesność bez strachu

2011-09-28T23:17:00.001+02:00

BWA, od 12 sierpnia do 30 września

Chyba z rozpędu zbiorczy tytuł ekspozycji pierwszego Biennale Sztuki dla Dziecka(!) "Strach przed ciemnością" objął również wystawę rzeźb Karoliny Żyniewicz, bo żeńska cielesność w tym wydaniu nie przeraża. Brzydzi umiarkowanie: surowa skóra, włosy, sztuczna krew z farby, sztuczne wydzieliny z silikonu. Nie zaskakuje, bo cielesność w galerii dziś już chyba nie jest w stanie zaskoczyć. Nie fascynuje, może intryguje tylko świetnym wykonaniem.

Ambiwalencje

Faza REM

Pamiątka wtajemniczenia

W skrócie

Quo vadis Feminum

Kokoło

2011-09-21T21:21:00.004+02:00

Od 10-go do 20-go sierpnia

No tak, nie było mnie w mieście w sierpniu i przegapiłam malowanie Katotransformersów w ramach akcji TAKK! - świętowania polskiej prezydencji w UE.
Ale nie da się przejść obojętnie obok tych rewelacji na murach więc choć się spóźniłam i transformers w przejściu podziemnym na Mikołowskiej jest już częściowo zniszczony, przedstawiam potwory powstałe z charakterystycznych budynków Katowic i jednak niezbyt pokojowo do miasta nastawione.
Autorami są artyści z grupy Kokoło.

Sokolska, transformer ze Spodkiem

Mikołowska, z budynkiem Centrum Kultury

Dudy-Gracza, wieżowce "gwiazdy"

Marii Goeppert Meyer

Ajnfart

2011-09-19T23:19:00.003+02:00

ul.Andrzeja 12, od 16-go września

Prosty pomysł Biura ESK wykorzystania street artu do promocji miasta jako widocznego wyrazu obecności w nim sztuki przynosi kolejne efekty. Tym razem na ścianach bramy i podwórka na ul.Andrzeja 12, gdzie znajduje się świetlica dla dzieci zagrożonych marginalizacją społeczną stowarzyszenia Dom Aniołów Stróżów. Malowanie trwało zdaje się aż od czerwca i nie obyło się bez incydentalnego zabazgrania murali przez kibiców.

16-go września otwarciu tej nietypowej galerii towarzyszyła jednodniowa ekspozycja obrazów i rzeźb Mony Tusz, Raspazjana i świeżej krwi w tym towarzystwie: Miszmasz.

Mona Tusz

Raspazjan

Drobczyk

Miszmasz

Koszmary

2011-09-05T22:11:00.002+02:00

Centrum Kultury im. Krystyny Bochenek, Sektor I, od 14 sierpnia do 30 września

Zaskoczenie czeka widza znakomitej skądinąd wystawy "Strach przed ciemnością", będącej jednym z wydarzeń pierwszego Biennale Sztuki dla Dziecka.

Czy to jest wystawa dla dziecka? Czy chodzi o dziecko przypadkowo, ale szczęśliwie zabłąkane tu z babcią, pospiesznie przeprowadzane do mniej kontrowersyjnych obiektów? Czy może o dziecko w każdym z nas, którzy jednoznacznie odczytujemy różowe ciała Basi Bańdy dziobane w urwane członki przez parę zielonych dzięciołów?

Dzieci boją się "człowieka bez ręki lub nogi", "spleśniałego jedzenia", "zmarłych","wytatuowanych od stóp do głów" i "kota, który liże mnie w nocy kiedy śpię" (Stowarzyszenie Oswajanie Sztuki ze Szczecina).

Erwina Ziomkowska. Bez tytułu. 2011

Karolina Szymanowska. Ou est le plaisir? 2008

Basia Bańda. Koszmary. 2011

Bartek Buczek. Gorączka złota. 2011

Sezon ogórkowy

2011-08-27T18:52:00.003+02:00

Centrum Kultury im.Krystyny Bochenek, Piętro Wyżej, od 1 lipca do 28 sierpnia

Letnia wystawa prac studentów: całe mnóstwo obrazów w różny sposób nieciekawych i kilka ciekawych. Mało pytań, mało dobrych pomysłów - jak świetne gipsowe odlewy zepsutych lalek ubranych w nasiona Magdaleny Cienkus.

Kinga Kurek

Monika Panek

Dagna Krzystanek

Iga Wilczyńska

Magdalena Cienkus

Małgorzata Kulik

Marek Rachwalik

Katarzyna Piotrowicz

Art Naif Festiwal

2011-08-19T22:59:00.004+02:00

Szyb Wilson, od 17 czerwca do 19 sierpnia

Jeszcze wakacyjnie więc krótko: dzisiaj finisaż czwartej edycji Art Naif Festiwal, tym razem pod znakiem Kuby. Wśród jak zwykle ogromnej (podobno 160 artystów) i niestety przytłaczającej ilości obrazów najlepsze to te malowane według zasady "jak potrafię najlepiej" i z poczuciem humoru. Pozwalają nabrać dystansu do wszystkiego, co zbyt na serio.

Marie Jönsson-Harrison. Australia Michael Gouteux. Francja Radu Fetke. Rumunia Julio Barbon Davis. Kuba Omar Castellanos Suarez. Kuba Pedro Oses. Kuba Paweł Graja. Polska Michał Abramowicz. Polska Maria Winiarek. Polska Jacek Jarosz. Polska Ada Breedveld. Holandia Marcin Ogrodny. Polska Sebastian Jackowski.Polska Alex Johanson. Polska

Dyplomy 2011

2011-07-30T15:52:00.010+02:00

BWA, Rondo Sztuki, od 14 do 31 lipca

Bez entuzjazmu obejrzałam niektóre z tegorocznych prac dyplomowych ASP - w BWA malarstwo, w Rondzie Sztuki dyplomy Wydziału Projektowego. Zupełnie nie zrobił na mnie pozytywnego wrażenia wyróżniony cykl, a raczej cykle Małgorzaty Bednarczuk Jak tworzę swój świat czy wtórna Winnica Barbary Kubskiej. Ciekawsze okazały się duże obrazy Magdaleny Kopytiuk (Nie-do-powiedzenia), nokturny z żarzącymi się jak spirale grzejników draperiami, i bardzo dowcipne portrety Strażniczek realiów Kamili Sidorskiej. Zdecydowanie jednak brakowało prac z nerwem, świeżych, za dużo było projektów wątpliwych czy formalnych plagiatów. Nie miałam okazji zobaczyć świetnych, nagrodzonych Nagrodą Marszałka Województwa Pomorskiego obrazów Marzeny Rakoniewskiej . Żałuję.

Magdalena Kopytiuk. Nie-do-powiedzenia. Fragment cyklu Ewa Mrowiec. Czas wolny. Fragment Anna Knop. Pomyślę o tym jutro. Fragment cyklu Małgorzata Bednarczuk. Jak tworzę swój świat. Fragment cyklu Karolina Moszczyńska. Ortus. Fragment cyklu Sandra Rej. Autoportret wewnętrzny. Fragment cyklu Kamila Sidorska. Strażniczki realiów. Fragment Dawid Cmok. Projekt systemu identyfikacji wizualnej i kampanii promocyjnej producenta farb w areozolu ROBAK. Fragment

Niektóre obrazy nie chcą

2011-07-29T22:39:00.003+02:00

BWA, od 8 do 31 lipca.

Niektóre obrazy nie chcą być namalowane, jak twierdzi Bartosz Kokosiński, inne nie chcą być oglądane. Może jeszcze czegoś nie chcą. Pogniecione tekstylia Kokosińskiego chcą być interpretowane, a ich interpretacja to nie tylko to, co widz przynosi w sobie. Są bardzo dosłowne, sensualne. To anatomia, również obrazu.

Bénédicte Devillers

2011-06-27T08:15:00.012+02:00

Szyb Wilson, od 17 czerwca do 17 sierpnia.

Tegoroczny Art Naif Festiwal trwa i gorąco zapraszam do galerii Szybu Wilson. Wśród konkursowych prac są takie, które mnie szalenie zaskoczyły i chcę im poświęcić osobny wpis.

Są to obrazy Bénédicte Devillers z Francji. Dlaczego zaskakujące? Dobrze pamiętam jej udział w Art Naif w 2009 roku. Zamieściłam wtedy zdjęcie jej niewielkiej pracy o orientalnym charakterze: odaliski jadącej nocą na słoniu. Uroczy obrazek z piękną sylwetką dziewczyny, w kontemplacji którego nie przeszkadzają nawet straszliwe błędy anatomiczne słonia i chaos dzikiej perspektywy budynków, za to intryguje faktura czerwonego czapraka, a szczególnie nocnego nieba. Ten i kolejny obraz z 2010 roku ze śpiącą Cyganką Celnika Rousseau to coraz lepiej skomponowane prace wśród jej wcześniejszych dokonań nie odbiegających od niskiego raczej poziomu niedzielnych artystów, od których Bénédicte różniła się jedynie wyjątkową ironią i wplatanymi z cytatami z klasyków.

W tym roku jednak osiem dużych płócien o mrocznym, industrialnym charakterze zachwyca z daleka. To zupełnie inne obrazy: nieskrępowana wyobraźnia, makabra i liryka, atmosfera koszmarnych snów. Dojrzalsza technika: malowane mokro w mokrym elementy łączą się naturalnie, dla bezpieczeństwa harmonizowane ze sobą wyraźnym konturem. Złamana sino-rdzawo-oliwkowa paleta, raczej niezwykła u malarzy naiwnych. Coraz większa pewność ręki, ekspresja, której fantastycznym przykładem jest nerwowe niebo z "Lotniczki". Jak tak dalej pójdzie, co będzie za rok?

Gdzie jest Justyna Maciejska?

2011-06-03T21:31:00.013+02:00

Kolejny Art Naif w Szybie Wilson dopiero za dwa tygodnie, a w tej chwili w łaźni wiszą obrazy z prywatnej kolekcji Johanna Brosa i Moniki Pacy. Zupełnie nieoczekiwanie interesujące okazało się kilka z dużych płócien Justyny Maciejskiej - im mniej bezpośrednio odwołujących się do rzeczywistości tym lepszych. Jeszcze ciekawsze są jej grafiki: linoryty o głębokiej soczystej fakturze, przedstawiające bezpretensjonalnie stylizowane sylwetki, które gdzieniegdzie na stronach ASP można zobaczyć, bo prywatna strona artystki już nie działa.

PS. Strona już działa!

Biennale plakatu zaangażowanego

2011-05-31T16:52:00.023+02:00

Szyb Wilson, od 12 maja do 8 czerwca.

Niemal rok po rozstrzygnięciu, które odbyło się 14 czerwca 2010, Szyb Wilson prezentuje prace z Trzeciego, a na antresoli także Pierwszego i Drugiego Międzynarodowego Biennale Plakatu Społeczno-Politycznego w Oświęcimiu.

Zainicjowane w roku 2006 Biennale znakomicie wpisuje się w działania organizatora - Międzynarodowego Domu Spotkań Młodzieży w Oświęcimiu, realizującego przez kształcenie ideę budowy społeczeństwa obywatelskiego po Auschwitz.

III edycja Biennale przebiegała pod hasłem „Twórczo dla praw człowieka”, ale zakwalifikowane prace zawsze obejmują bardzo szeroką tematykę - od polityki zewnętrznej mocarstw, przez problemy łamania praw obywatelskich i mniejszości, rasizm, tolerancję religijną, globalizację, konsumpcjonizm, ekologię aż po tematy będące celem kampanii społecznych - brud czy nałogi. Prace mają wysoki poziom artystyczny, a konkurs cieszy się zainteresowaniem artystów z całego świata - w ostatniej edycji akurat uczestniczyło ich mniej niż poprzednio - 101.

Bangqian Zheng. Chiny. Confrontacion & Reflexion. 1 nagroda Vladimir Chaika. Rosja. No title (Peace) Erin Wright. USA. Where is my voice? Wyróżnienie Max Skorwider. Polska. Tibet or not to Be Byoung Il Sun. Korea Południowa. Politics, More Than One Face Marko Klekishev. Estonia. Human becoming to Politician Dmitry Zakharov. Rosja. No title. 3 nagroda Dorota Makula. Polska. Cheap and Efficient Yan Ting Chen. Tajwan. Letter-cutting. Wyróżnienie Mehdi Mahdian. Iran. Stop Torture Zbigniew Latała. Polska. AH1N1 Sebastian Kubica. Polska. Lucanus cervus

Sepe i Chazme

2011-05-21T22:16:00.012+02:00

Katowice, ul.Drzymały

Tego nie mogłam się spodziewać - Sepe i Chazme zrealizowali swoją wizję miasta-ogrodu na mojej ulicy. Dziś rano rozebrano rusztowania i odsłonięto mural, co do którego niespodziewający się niczego i nieobeznani z takimi zjawiskami tubylcy, a szczególnie pani z warzywniaka, którą pozdrawiam, podejrzewali, że jest reklamą. Wizja Sepe i Chazme niesie ze sobą trafną obserwację - ogrody w Katowicach można zakładać jedynie na dachach. Inne lokalizacje odpadają z braku miejsc parkingowych.

Bardzo się cieszę, że ten mural powstał ze względu na klasę autorów (a w Katowicach graffiti Sepe mamy chyba tylko jeszcze na murze zoo), z powodu incydentu w czasie Street Art Festivalu i przede wszystkim dlatego, że będę go mogła oglądać codziennie.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Trzy. Szymon Gdowicz

2011-05-03T20:20:00.006+02:00

Rondo Sztuki, od 15 kwietnia do 3 maja.

Trzy filmy wyświetlane w ciemności, trzy powoli obracające się mandale, które można kontemplować siedząc na rozłożonych na podłodze poduszkach, trzy kalejdoskopowe kompozycje z powtórzonych czterokrotnie obrazów lampionu, białego dymu na tle budynku i ogniska, skojarzone ze skrzypieniem pracującego młyna, megafonem dworcowym i kapaniem wody. Pretekst do pobycia ze sobą, ale nic więcej.

Ryby i konie

2011-05-01T11:40:00.011+02:00

Rondo Sztuki, od 15 kwietnia do 4 maja.

Kończy się retrospektywna wystawa prac Ferdynanda Szypuły, artysty od czterdziestu lat eksperymentującego z technikami graficznymi od szlachetnych - akwaforty, akwatinty do linorytu i druku cyfrowego. I efekty tych eksperymentów, tę okresowo narastającą fascynację możliwościami warsztatu znakomicie widać na ekspozycji.

Oto wojna faktur z konturem przedstawionych przedmiotów, z samymi przedmiotami. Jeszcze w najbardziej dobitnych pracach z końca lat sześćdziesiątych uproszczone formy pozostają z określająca je przestrzenią w logicznej równowadze. Z czasem kapitulują. Pozostaje chaos faktur.

Tarpany. 1969. Akwaforta, akwatinta.

Głowa konia. 1985. Sztuczny kamień.

Satelita. 1969. Akwaforta, akwatinta.

Mowa trawa. 2010.Digital print.

Flaming monster. 2003. Digital print.

Ferdynand Szypuła pracował w Telewizji Katowice jako operator kamery i scenograf w latach 1958-1979. Jako pierwszy w Polsce realizował programy w technologii blue box.

Bajeczki

2011-04-24T22:17:00.006+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Z entuzjazmem odnotowuję charakterystyczne robotopodobne postacie Ciah-ciaha na ścianach przejścia podziemnego między spodkiem a placem Grunwaldzkim. Wlepkę z czaszką znalazłam aż na ulicy Poniatowskiego (co on tam robił?). Ciah-ciah pracował w duecie z Wersem - autorem rewelacyjnego bajkowego króla, latającego stracha na wróble i gekona nad schodami. Ten gekon podoba mi się bardzo.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Otecki

2011-04-20T18:08:00.016+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
A oto mój ulubiony artysta streetartowy. Syntetyczne, liryczne postacie, w których zazwyczaj widzi się inspiracje sztuką ludową, dla mnie pełne są odniesień nawet do sztuki starożytnej Grecji (ptak z twarzą człowieka) czy Japonii (przedostatni obrazek). Bardzo pozytywny przekaz mimo obecności stereotypowych dymiących kominów. Murale w przejściu podziemnym przy Stadionie Śląskim.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Modląca się grzesznica (albo grzesznik)

2011-04-19T18:49:00.012+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Wielka alegoria na ścianie przedszkola namalowana przez Etam Cru to zamierzona prowokacja. W oku szatańskiego byka odbija się kościół stojący po przeciwnej stronie ulicy. Rzeczywiście, podobno są protesty, co nie wróży temu muralowi długiego życia.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Kompromitacja

2011-04-18T23:27:00.004+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Sepe i Chazme na Warszawskiej 35. W środę zaczęli, a w czwartek musieli zejść, bo nie było zgody konserwatora zabytków. Wielka, wielka szkoda.
To co zrobili zostanie zamalowane. Podobno za jakiś czas (miesiąc? ) ma się znaleźć dla nich jakaś inna ściana.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

W tym wypadku to nie ma co się chwalić logiem.

Do Not Enter i WTF?

2011-04-18T15:49:00.021+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Przez cały tydzień samochodem i pieszo, ciągnąc znaki drogowe na dwukołowym wózeczku na zakupy, Dan Witz zwiedzał nasze piękne miasto. Wydało mu się brudne, ale urocze. Pozostawił po sobie nieoczywiste znaki swojej obecności. WTF?

Ligonia Warszawska Roździeńskiego Graniczna Francuska plac Miarki Plebiscytowa Plebiscytowa Plebiscytowa Wojewódzka Dworcowa Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Knitgraffiti

2011-04-17T21:33:00.004+02:00

17 kwietnia

To prawdopodobnie pierwsze w Katowicach wypadki yarn bombingu. Nespoon w ramach Street Art Festiwalu rozwiesiła na drzewach koronki zanim zrobiły to zmarznięte jeszcze pająki, a stojący pod Skarbkiem rowerek jest zapewne efektem działalności Agaty Olek, bo to charakterystyczna dla niej forma (chyba już raczej nie w ramach festiwalu, ale się wpisało w formułę). Rowerki (podobno były dwa) zostały uznane za nielegalne i usunięte przez służby miejskie.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Kura

2011-04-17T16:13:00.025+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Jak powstaje mural? Szybko. Bez względu na deszcz. Bez względu na śnieg. Aryz na Mariackiej Tylnej.
poniedziałek, 11 kwietnia, 11:36

poniedziałek, 11 kwietnia, 11:39 poniedziałek, 11 kwietnia, 14:38 poniedziałek, 11 kwietnia, 14:35 środa, 13 kwietnia, 12:05 czwartek, 14 kwietnia, 13:08 czwartek, 14 kwietnia, 13:05 czwartek, 14 kwietnia, 14:58 Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

108

2011-04-14T10:00:00.014+02:00

Street Art Festival, od 9 do 16 kwietnia.
Wyrafinowane czarne formy, z którymi eksperymentuje ostatnio włoski abstrakcjonista Guido Bisagni czyli 108 na ścianach przejścia podziemnego przy ul. Dębowej. Dwadzieściacztery ponure i przytłaczające kształty wzbudzają opór w przechodniach. Może to jeszcze nieskończone i coś na tym będzie?

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Post-Gaugin

2011-04-13T21:09:00.011+02:00

BWA, od 25 marca do 8 maja.

Trwa jedenasta edycja katowickiego Biennale Sztuki organizowanego przez Muzeum Archidiecezjalne i BWA. Hasło księdza Józefa Tischnera "Wobec wartości" do tej pory określało profil kolejnych biennale - dominowały w tematyce problemy etycznego wyboru i postaw wobec śmierci. Semantyczny zasięg gauginowskiego motta obecnej wystawy Skąd przychodzimy? Kim jesteśmy? Dokąd zmierzamy?, pozornie wpisującego się w tę formułę, został jednak przez kuratora ekspozycji Romana Lewandowskiego ograniczony do terenu samej sztuki. Mamy więc dyskusję nie o człowieku, a o kondycji przedstawienia. Zdecydowanie lepiej mówić o rzeczach mniejszych, a z większym sensem.

Wojciech Ćwiertniewicz. Bez tytułu. Obraz jako człowiek naprzeciw nas. Young-Jae Lee. 111 miseczek. Pustych miseczek. Wojciech Gilewicz. Bat Yam. Obraz jako zwykły przedmiot rzucony na pastwę rzeczywistości. Nicole Ahland. Expectare. Fotografia. Wcielenie - światło i ciemność. Guy Vandenbranden. Composition. Grzegorz Szwiertnia. Me son of Gaugin. Jeszcze-nie-sztuka prymitywów. Jadwiga Sawicka. Pracują, kupują, chorują. Tekst jako medium. Wojciech Łazarczyk. Bez tytułu. Konkret zdjęć i obecna podskórnie abstrakcja czarnych form geometrycznych i czarnych form anamorficznych. Kamil Kuskowski. Uczta malarstwa. Wszystkie obrazy mistrzów prezentowane przed nami. W książkach wysuwających się z ram. Ireneusz IR Kulik. Koloryt Polski - Rekonstrukcje. Performance z 14 maja 1972r. Zdjęcie kolorowane, trójwymiarowe.

Pięć kobiet

2011-04-11T09:17:00.014+02:00

Galeria Engram, od 11 marca do 27 kwietnia.

Pięć kobiet jako "pięć miejsc na Biegunach". Bardzo kobiecych kobiet, w tym złym znaczeniu. Pięć artystek, ale tak naprawdę tylko jedna interesująca - Ewa Juszkiewicz. Na szczęście jej portrety ni to spuchniętych ludzi z zespołem Downa ni to członków plemienia Mursi są wspaniałe.

Akryle Ewy Juszkiewicz. Oleje Julity Malinowskiej. Julia Kurek. Istambul, 24.12.2008. Małgorzata Butterwick. SEDU/A/CTION 25 — Fitness III Renata Szułczyńska. Krawaty

Henryk Tomaszewski. Retrospektywa - prace ze zbiorów Muzeum Narodowego w Poznaniu

2011-04-01T22:50:00.019+02:00

Rondo Sztuki, od 19 marca do 10 kwietnia

Grafika projektowa jest to samo, co malarstwo. Tu nie ma żadnych praw.

Ja nie wiem, co to jest plakacista.

Właściwie te nasze plakaty to były tak jak kwiatek do kożucha - nikomu nie potrzebne.

Myśmy nawet nie umieli robić takich plakatów jak oni chcieli.

Zacząłem swoją grafikę tak ustawiać jakbym malował obraz.

Stale czuwałem nad tym, żeby nie wpaść w gadatliwość.

Plakat musi gadać.

Najtrudniejsze w mojej pedagogice było wymyśleć zadanie.

Taki kandydat na tego rodzaju twórczość powinien czym się wykazać? Powinien mieć szybką odpowiedź, ripostę.

Im prościej, tym lepiej. Nieraz można dojść do białego papieru.

No jakieś esprit. Jakieś poczucie humoru. Paradoksem operować. Taki Oskar Wilde powinien być.

Wypowiedzi Henryka Tomaszewskiego z filmu dokumentalnego w reżyserii Daniela Szczechury.

Symfonia pastoralna. 1947 Rok chopinowski. 1949 Cyrk. 1965 Sen nocy letniej. 1968 Witkacy. 1972 Belgijski plakat secesyjny ze zbioru I.Wittamera de Camp. 1973 Skoro go nie ma. 1973 Krytycy sztuki proponują. 1975 Kot. 1977 Historia. 1983 Edward II. 1986 Kordian. 1987

Tragiczna historia

2011-03-28T18:08:00.006+02:00

Rondo Sztuki, od 17 marca do 11 kwietnia 2011.

Wystawa Małgorzaty Niespodziewanej poświęcona jest postaciom Katarzyny Kobro i Niki Strzemińskiej. Ich życiu - nie twórczości. Dlaczego historia poniewieranej matki i źle leczonej córki jest ciekawsza od dokonań znakomitej awangardowej rzeźbiarki czy kobiety, która jako lekarz okrętowy opływa świat albo jako doktor psychiatrii pioniersko bada chorobę Alzheimera? Najwyraźniej nieszczęście bohaterek doznających opresji ze strony męża, służb bezpieczeństwa i fizjologii jest autorce wystawy bliższe - zapewne jako kobiecie, nie artystce. Nie jest bliższe mnie, niepotrzebującej już walczyć o powszechność udzielania rozwodów i niezależność finansową kobiet, i nie jest mi bliskie cierpiętnictwo czy zatruwanie siebie i dziecka nienawiścią do ojca.

Sylwetki Kobro i Strzemińskiej odmieniane są przez Niespodziewaną na różne sposoby w linorytach, książeczkach-rozkładankach, komiksach.

Portrety. 2008. Linoryt ten i poniższy na podstawie zdjęcia Kobro z dzieciństwa. Kasia. 2008. Katarzyna 1898-1936. 2009-2010. Cykl ilustracji - wycinanek. Czarna skrzynka K-S. 2008. Kserokopie zdjęć Kobro, Strzemińskiego, Przybosia i innych w spiętrzonych czarnych kartonowych pudełkach. Kobro. 2008. Dwu i pół metrowy linoryt - Kobro w sukni i czapeczce zaprojektowanej przez Strzemińskiego. Sukienka. 2011. Rekonstrukcja. Cykl Katarzyna i Nika 1936-1951. 2008. Kobro rąbiąca swoje prace na opał. Cykl Katarzyna i Nika 1936-1951. 2008. Krwotok. Komiks Nika 1997-2001 z 2011r. poświęcony chorobie Niki Strzemińskiej. Film Archiwum 2008-2011 o powstawaniu prac.

Post - industrialne mutanty

2011-02-26T20:49:00.019+01:00

Galeria Ateneum, od 18 lutego 30 marca.

To najnowsze wizerunki postindustrialnych robotów, pierwsze mutanty stworzyła Jadwiga Lemańska w 2008 roku w ramach prac projektu C.O.A.L.. Niestety, te fantastyczne postacie nie są to rzeźby lub lalki, a tylko kolaże złożone programem graficznym z fotografii części maszyn, urządzeń pomiarowych i elementów architektury. Wielka szkoda.

Galeria teatru Ateneum na ul.3 Maja 25 w Katowicach otwarta jest w dni powszednie od około godziny 8 do 15. W soboty nie jest czynna. Trzeba dzwonić aby wejść.

Utracona zwierzęcość naszych dusz

2011-02-24T10:40:00.002+01:00

Rondo sztuki, od 13 do 28 lutego

Wystawa prac Natalii Bażowskiej. Podobno to pokój do rozmów ze zwierzętami, czyli przestrzeń, w której ujawnia się nieświadoma wiedza. Na ścianach amorficzne plamy walczących ze sobą kolorów, dramatyczna krystalizacja barw i form. Chyba wolę jednak samo zwierzę, choć to tylko lateksowy korpus o szczękach spreparowanego trofeum.

Czupakabra

Dialog II

Celebrytki

Bez tytułu

Kontrola

Bez tytułu

Lotna

Pełna kontrola

Przestrzeń

Życie jest tu spokojne

Bez tytułu

Urbanowiczowie

2011-02-22T17:32:00.018+01:00

BWA, od 21 stycznia do 13 marca.

Duża ekspozycja aktualnie prezentowana w BWA obejmuje wybór obrazów ze wszystkich okresów twórczości Danuty i Witolda Urbanowiczów.

Daje to szczególną możliwość prześledzenia ich drogi twórczej - od malarstwa materii, któremu w pewnym sensie Danuta Urbanowicz pozostała wierna, do ekspresji kolorystycznej Witolda Urbanowicza. Od tworzenia rzeczywistości - obiektów artystycznych, jakimi były ich nieprzedstawiające obrazy, do interpretacji czy iluzji rzeczywistości. Największe wrażenie pozostawia nadal malarstwo materii. Monumentalne formaty, asceza kolorystyczna, symetria, ograniczenie elementów kompozycji - każdy z tych elementów wzmacnia siłę wyrazu. Może to i łatwy przepis, niestety nie zawsze wystarczy.

Witold Urbanowicz. Kataklizm. 1958

Witold Urbanowicz. Stary. 1959

Danuta Urbanowicz. Epitafium. 1961

Witold Urbanowicz. Kwadrat XI. 1962

Danuta Urbanowicz. Epitafium. 1964

Danuta Urbanowicz. Obraz I. 1964

Danuta Urbanowicz. Kompozycja z kurtyną. 1965

Witold Urbanowicz. Zwierzyniec. 1965

Danuta Urbanowicz. Komunikat. 1972

Witold Urbanowicz. Płomienny. 1978

Witold Urbanowicz. Chwistkacowski. 1986

Wystawa Innowacyjnych Materiałów – Model IDEAlny

2011-02-16T20:09:00.044+01:00

Rondo Sztuki, od 11 lutego do 13 marca.

Regionalna Sieć Promocji i Transferu Technologii w woj. śląskim prezentuje wybitne projekty urządzeń zgodne z ideą zrównoważonego rozwoju. Zgromadzone w dziesięciu działach reprezentują rozwiązania takich sfer jak bezpieczeństwo, problemy demograficzne, edukacja, gospodarowanie energią, komputeryzacja i miniaturyzacja, recycling, transport, woda i zdrowie.

Regionalna Sieć Promocji i Transferu Technologii zajmuje się konsultacją i promocją innowacji i transferu technologii.

Le Petit Prince. Martin Miklica

Robot-szklarnia Mały Książę - Le Petit Prince - to jeden z futurystycznych projektów konkursu Electrolux Design Lab 2009. Robot hoduje rośliny w umieszczonym na szczycie korpusu cylindrze wyszukując dla nich miejsce najbardziej odpowiednie, zasobne w składniki odżywcze. Przemieszcza się na czterech nogach i orientuje w terenie za pomocą kamery. Z bazą i innymi robotami komunikuje sie bezprzewodowo w celu wymiany doświadczeń.

Zwycięski projekt Electrolux Design Lab 2009 - Electrolux Cocoon - urządzenie do przygotowania dań mięsnych i rybnych ze sklonowanych komórek zwierzęcych. Cocoon identyfikuje rodzaj zamkniętej w torebce potrawy za pomocą sygnałów RFID (radio frequency identification) i proponuje czas jej przygotowania: namnożenia i ugotowania. W ten sposób według autora i jury stanowi jedno z rozwiązań produkcji żywności, podobno mniej obciążające niż intensyfikacja hodowli zwierząt i rybołówstwo.

Jabłka włożone w Cocoon na czas wystawy są nieporozumieniem.

Bifoliate. Toma Brundzaite

Electrolux Bifoliate Double - dwukomorowa zmywarka do naczyń do zabudowania lub zawieszenia czyszcząca za pomocą ultradźwięków. Brudne naczynia wkładamy do jednej komory, a drugą wykorzystujemy jako półkę na czyste naczynia.

Water Catcher. Penghao Shan

Latające kule, wyłapujące krople deszczu. Inspiracją do tego projektu były owady. Zgromadzona w kulkach woda jest następnie oczyszczana na tacy, która potrafi również dobrać skład wody indywidualnie do potrzeb pijącego na podstawie danych zebranych po przyciśnięciu palców.

zdjęcie poniżej Electrolux Design Lab

Naturewash. Zhenpeng Li

Naturewash pralka, która za pomocą powietrza i jonów ujemnych usuwa brud z nanokrystalicznych tkanin, nadając im zapach trawy lub kwiatów. W czasie prania, do którego nie trzeba sie nawet rozbierać, użytkownik może się na niej relaksować traktując ją jak łóżko lub fotel.

Singles-PRO. Roca

W Singles-PRO Roca, jednouchwytowej baterii umywalkowej, zastosowano technologię Progr-Turn® - opóźnione i stopniowe dodawanie gorącej wody do strumienia zimnej. Wraz z ograniczeniem przepływu wody do 8 l/min. pozwala to na zaoszczędzenie ok. 35% wody w porównaniu z tradycyjnymi rozwiązaniami.

Microsoft Surface. Microsoft

Panel dotykowy Microsoft Surface w kształcie stołu, prosty w intuicyjnej obsłudze, jak inne komputery może mieć niezliczoną ilość zastosowań.

Steamer. Philips Aluminium Collection

Steamer HD9160/00 - parowar.

Bread Maker. Philips Daily Collection

Bread Maker HD9020/40 - automat do pieczenia chleba.

I-migo. DYC,PDD.

I-migo , Digital Wireless Key - urządzenie kompatybilne z dowolnym telefonem Bluetooth wykonuje kopię zapasową wszystkich danych w telefonie i powiadamia użytkownika, jeśli dystans między nim a telefonem przekracza 10m. Zabezpiecza przed nieupoważnionym dostępem lub utratą danych.

iPod Shuffle. Apple Design Team

iPod Shuffle - 31.6 mm w najszerszym miejscu, 8.7 mm grubości, 12.5 gramów wagi, 2GB pamięci, wytrzymałość baterii 15 godzin.

OLED. Philips Lumiblade

Lumiblade Philipsa jest diodą elektroluminescencyjną OLED. Działa poprzez przekazywanie energii elektrycznej przez jedno lub więcej bardzo cienkich warstw materiału organicznego półprzewodnika. OLED stosowana jako wyświetlacz graficzny posiada większą skalę barw, jasność i znacznie krótszy czas reakcji w porównaniu do LCD. Największym problemem technologii OLED jest ograniczona żywotność materiałów organicznych. Dzięki prostej budowie koszty produkcji są znacznie niższe niż produkcja wyświetlaczy LCD oraz paneli plazmowych, a niestosowanie rtęci czyni je bardziej przyjaznymi dla środowiska.

Oyster card. Transport for London

Oyster to londyńska elektroniczna karta wielokrotnego użytku, umożliwiająca podróżowanie bez konieczności kupowania różnych rodzajów biletów. Do czerwca 2010 roku sprzedano 34miliony tych kart.

Plac zabaw dla dorosłych. Ibercolmex S.L.

Pony ST-J02X, jedno z urządzeń do ćwiczeń siłowych przeznaczonych dla dorosłych, a instalowanych już od lat w starzejącej się Europie Zachodniej, pozwala utrzymać dobrą formę fizyczną osobom starszym i tym samym przedłużyć ich aktywność i komfort życia i zmniejszyć nakłady na opiekę medyczną.

AgaPET. Vaude Design Team

AgaPET Vaude jest praktyczną torbą z Recycletexu, co znaczy, że do jej produkcji wykorzystano ok. 7 plastikowych butelek PET.

XO laptop. Ives Behar

XO - w założeniach najtańszy laptop dostępny dla dzieci na całym świecie, wytrzymały i dzięki jaskrawej obudowie łatwy do zlokalizowania, w niektórych wersjach wyposażony w korbkę. Kolejne wcielenie to już tablet z dotykowym ekranem.

SUPER!jednostka: reminiscencja

2011-02-14T10:12:00.016+01:00

CKK: Galeria Engram, Galeria Sektor I, od 29 stycznia do 8 marca.

Katarzyna Jendrośka i Małgorzata Orzechowska, studentki ASP, malują przez miesiąc w Centrum Kultury katowicką Superjednostkę.

Nasza Unité d'Habitation: 187,5m długości, 51m wysokości, 15 nadziemnych kondygnacji,762 mieszkań. Od momentu pierwszych zasiedleń w 1968 roku to nadal największy mieszkalny budynek w Katowicach.

Dwa z dziesięciu kolaży ze zdjęć z ostatniego półtora roku zachodniej(powyżej) i wschodniej (nocą, poniżej) elewacji Superjednostki.

Można przyjść i pogadać, znaleźć swój balkon i podzielić się doświadczeniami z mieszkania w najukochańszym molochu.

Do 8 marca trwa sukcesywne malowanie 551 niewielkich płócien pokrywających ścianę galerii Sektor1.

Kookaburra nie wywołuje gęsiej skórki

2011-02-01T17:03:00.014+01:00

Rondo sztuki, od 27 stycznia do 10 lutego

Miało być strasznie i szkoda, że nie jest. Jest tylko ciemno. Cztery cykle: schody, korytarze i pokoje do oglądania przez dziurki w czarnych pudełkach, zdjęcia gałęzi i liści w albumowych ramkach retro, nieruchomy teatr cieni: dwie sylwetki w ptasich maskach i - jedyne naprawdę interesujące w tym towarzystwie - kolaże z XIX wiecznych niemieckich ilustracji. Niewielka ilość obiektów i ich nieskomplikowany charakter są wyzwaniem dla wyobraźni widza. Bo właściwie nie ma czego oglądać.

Daria Malicka. Conquista Daria Malicka. Kookaburra Barbara Kubska. Tableau Barbara Kubska. Nic takiego nie miało miejsca

10 lat pracowni prof. Kazimierza Cieślika

2011-01-29T14:22:00.033+01:00

Galeria Piętro wyżej, od 21 stycznia do 20 lutego

Pokazywana już w różnych miejscach wystawa prezentuje obrazy profesora oraz jego dwudziestu ośmiu absolwentów i studentów - prawie wyłącznie malarstwo, różnej wartości artystycznej i bardzo różne stylistycznie - mamy tu wszystko, ale i mamy wrażenie, że to wszystko już było. Nie jestem wielbicielką zaciemniających obraz secesyjnych arabesek profesora Cieślika.

prof. Kazimierz Cieślik. Kobieta cierpiąca na krwotok. 2007 Michał Minor. Z cyklu Re-kolekcje. Dobre wnętrze. 2009 Artur Masternak. Defragmentacja I. 2010 Paulina Grobelny. Rollercoaster.2010 Paulina Babiuch. Granice.2011 Paulina Walczak. Bez tytułu. 2010 Małgorzata Bednarczuk. Bez tytułu, fragment. 2010 Piotr Pająk. Untitled. 2010 Justyna Respondek. Bez tytułu. 2010 Joanna Zdzienicka. Studium martwej natury, fragment. 2008-2010 Jerzy Patraszewski. Kompozycja abstrakcyjna. 2011 Jarosław Bednarz. Wnętrze II.2006 Michał Guz. Podróżny, fragment. 2010 Bartosz Wiłun. Lampa 3. 2010 Katarzyna Kania. Teatr Nieśmiertelności. Akt I. 2008 Klaudia Kaczmarek. Bez tytułu. 2010

Górska i Skakun

2011-01-16T17:54:00.016+01:00

Rondo Sztuki, od 7 stycznia do 21 stycznia 2011

Świetne plakaty studia Homework - Joanny Górskiej i Jerzego Skakuna, wielokrotnie nagradzanych absolwentów ASP w Gdańsku.

Połączenie dużej kultury, znakomitego warsztatu i kompetencja w użyciu adekwatnych do tematu środków. Z jednej strony tradycja szkoły polskiej, ale i współczesna ironia w operowaniu symbolem, a z drugiej wyjście poza konwencję np. plakatu teatralnego przez zilustrowanie go fotografią - i to czego: śliny lub kawałka skóry brzucha. Różne media, różne stylistyki, a jednocześnie dyscyplina w obrębie poszczególnych cykli tematycznych. I najważniejsze - to żywe plakaty z gablot teatralnych i kinowych.

Kolekcja Małopolskiej Fundacji Muzeum Sztuki Współczesnej

2011-01-09T15:20:00.024+01:00

BWA, od 26.11.2010 do 13.01.2011

Mieliśmy obecnie w Katowicach możliwość porównania dwóch powstałych w tym samym czasie i z tych samych inspiracji - i obu bezdomnych jak na razie - kolekcji sztuki współczesnej: kolekcji śląskiej Zachęty i krakowskiej kolekcji Małopolskiej Fundacji.

Nie są to zbiory bliźniacze. Na pierwszy rzut oka widać szerszy - nie lokalny - profil kolekcji krakowskiej i jej założenie pokazania sztuki reprezentatywnej dla tego, co najnowsze (dzieła powstałe głównie w ciągu ostatnich 15 lat) i wiodące czy warte odnotowania.

Trudno się jednak oprzeć wrażeniu, że nie tyle mamy do czynienia z najwyższej klasy dziełami, co raczej z nazwiskami prezentowanych artystów jako hasłami wywoławczymi tego, co za nimi stoi.

Stanisław Koba. Reprezentacja. 2005, olej na płótnie, Wilhelm Sasnal. Bez tytułu (tory). 2004, olej olej na płótnie Marcin Maciejowski. To ja go poślę na deski. 2000, olej na płótnie Rafał Bujnowski. Z cyklu Obrazy oprawione. 2005, olej na płótnie Robert Maciejuk. Z cyklu Znaki kolejowe, 1997, olej, fragment Aneta Grzeszykowska, Jan Smaga. Z serii Plan, Żytnia 79/2. 2003, fotografia (c-print/dibond), fragment Łukasz Skąpski. Z cyklu Rysunki cieniem. 18:49 PM, fotografia Mirosław Bałka. 500 x 40 x 40. 2000, drewno, sól Grzegorz Szwiertnia. Ćwiczenia neoplastyczne. 2002, obiekt - instalacja, fragment Monika Szwed. Wspomnij niebieskie zwierzę i jego ścieżki. 2008, pastel olejny na papierze Zbigniew Libera. Blood drops. 1997, rysunek Miho Iwata. Dotyk - Źdźbło trawy. 2006, wideo Anna Janczyszyn. W miasto. 1994, wideo

Spleśniała kolekcja

2010-12-13T14:38:00.020+01:00

Centrum Kultury Katowice: galerie Sektor I, Engram i galeria Pusta, od 20 listopada do 9 stycznia 2011 r.

Z poślizgiem z powodu renowacji zagrzybionych obiektów - zagrzybieniu uległo ok.80 z ponad 400 prac - udostępniono widzom w trzech galeriach Centrum Kultury fragment Śląskiej Kolekcji Sztuki Współczesnej. Kolekcji, która przerosła właściciela - Fundację dla Śląska, od roku 2005 jako Śląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych realizującą Narodowy Program Kultury ,,Znaki Czasu".

Od początku jest to kolekcja bezdomna, aktualnie przechowywana w zawilgoconym magazynie wynajętym przez fundację od Muzeum Górnośląskiego w Bytomiu.

Kolekcja - i wystawa - obejmuje dzieła reprezentatywne dla polskiej sztuki przede wszystkim ostatnich dwudziestu lat i sztukę śląskich twórców ostatnich czterdziestu lat. Siłą rzeczy tak zdefiniowane profile wpływają na niejednorodność kolekcji.

Mimo to, to ogromna szkoda, że widujemy ją okazjonalnie - ja widziałam w lutym 2006 w katowickim BWA - bo nie ma w Katowicach stałej ekspozycji sztuki współczesnej.

25 stycznia 2011

Bardzo proszę o przeczytanie komentarzy, a szczególnie komentarza Fundacji pod tym postem.

Jakoś tak się złożyło, że sprawa opieki nad kolekcją zdominowała mój wpis, zapewne dlatego, że zirytował mnie powód czekania na opóźniającą się prezentację. Z jednej strony źle się stało, bo zamiast zajmować się wysoką jakością kolekcji wyeksponowałam - wydaje się - marginalny aspekt, jednak z drugiej strony sprowokowało to mnie do analizy budowania szesnastu kolekcji powstałych w ramach projektu "Znaki Czasu" - ich profili i strategii, jakie obrały poszczególne fundacje. Sprawą zajmę się jeszcze.

Bożena Grzyb-Jarodzka. Zofia K. Natalia Lach-Lachowicz. Sztuka postkonsumpcyjna Agata Nowicka Endo. Japońska część Śląska Paweł Warchoł. Bunkry Elżbieta Jabłońska. Gry domowe Tomasz Struk. Supermadonna Leszek Lewandowski. Studnia Grupa Luxus. Koty Jerzy Kosałka. Niemcy już przyszli Andrzej Urbanowicz. Dom Boga Stanisław Dróżdż. Alternatywa Małgorzata Jabłońska. Organicznie Dominik Lejman. Flamingi Andrzej Tobis. Gabloty edukacyjne Wojciech Zasadni. Wysokie obcasy, cykl Okładki

Przy okazji: nie wiem czemu ma służyć praktykowany w coraz większej ilości galerii sposób oświetlenia obiektów niewielkimi reflektorkami punktowymi dającymi bliki na olejach i szkle - może oszczędności prądu, może ma sprzyjać kontemplacji, a może po prostu uniemożliwiać fotografowanie. Ale utrudnia również odbiór dzieł. A w galerii Sektor 1 to już kompletne ciemności panują.

Jake i Dinos Chapman. W królestwie bezrozumności

2010-12-05T21:09:00.020+01:00

Rondo Sztuki, od 26 listopada 2010 do 30 stycznia 2011.

Nie mogę się jakoś zabrać za prezentację wystawy braci Chapman. Nie bez powodu.

W Rondzie Sztuki mamy ich cykle akwafort " Disasters of War" inspirowane Goyą, "Gigantic Fun" i "If you eat meat digest this", rzeźby z malowanego brązu, dwa filmy, ale przede wszystkim dwie z dziewięciu ułożonych w swastykę gigantycznych dioram z cyklu "Fucking Hell" - prawdziwie infernalne spiętrzenia setek malutkich figurek hitlerowców zmagających się ze szkieletami.

Jednak wbrew komentarzom dostrzegającym w tych instalacjach krytykę bezsensownego okrucieństwa, nieodparcie narzuca się przy ich ogladaniu poczucie nieadekwatności takiej interpretacji . Mimo słów Roda Menghama określających je jako niepokojące intelektualnie, pozostają tylko efektem zabaw rozwydrzonych chłopców. Niestety hekatomba odhumanizowanych zombie jakoś nie jest dla mnie metaforą niczego.

Ale przecież nie można braci Chapman traktować poważnie.

Dass Kapital ist Kaput? Ya? Nein! Dummkopf! Fucking Hell. Technika mieszana 2008r.

Disasters of War IV. Akwaforty + akwarele, 2001r.

Gigantic Fun. Akwaforta, 2000r.

If you eat meat digest this II. Akwaforty, 2005r.

Studio Tour. Film, 9 minut 16 sekund, 1997. Wielokrotna masakra rękawiczek wypełnionych czerwoną farbą.

I wanted to hurt an enemy II. Brąz malowany, 2008r.

Niektórzy przy eksponatach nawet uczą się mówić.

Ars Cameralis Silesiae Superioris

Santiago Sierra. NO

2010-11-22T22:52:00.016+01:00

Od 21 do 27 listopada.

W "Ultramarynie" Krystian Krano z niejaką przesadą napisał, że Sierra to arogancki cynik, upokarzający prostych ludzi w swoich artystycznych gierkach przeciw neoliberalnemu systemowi. Pozostawiwszy na boku osobiste bogactwo Sierry, do którego ma prawo, i prawo ludzi, których angażuje do swoich działań, do uczciwego zarabiania w sposób na jaki się godzą, mamy przed sobą artystę inteligentnego, wrażliwego i ironicznego, w tym i autoironicznego, bo również sprzedaż systemowi samego siebie nazywa prostytucją. Faktycznie jest w tym pewna sprzeczność o ile artysta wiarygodny to artysta utożsamiony ze swoim dziełem. Ja artystów z dziełami nie utożsamiam.

To zresztą zastanawiające, że decydujący się na obcowanie z jego sztuką zatrzymują się na tej prowokacyjnej warstwie. Oburza już nie sama nagość wyjętych ze spodni męskich członków czy widok kopulujących par tylko ich "upokorzenie".

Pakowanie ludzi do pudeł, płacenie im za wykonywanie bezsensownych czynności, za rezygnację z intymności, gra sentymentami, szarganie świętości, jak przy "245 m2" w Pulheim to są bardzo dobre instalacje i happeningi. Piętnują dyskryminacje, obnażają mechanizmy, odwracają role. Są dobitne.

A wszystko to piszę dlatego, że do Katowic przyjechało po półtorarocznej podróży przez Europę jedno z wielkich "NO" Sierry i wylądowało w rowie pod murem ASP na Koszarowej, gdzie go wcale nie widać.

Ars Cameralis Silesiae Superioris

Takjest. Michał Minor

2010-11-07T17:14:00.017+01:00

Centrum Kultury w Katowicach, od 5 listopada do 2 grudnia.

Znakomite obrazy Michała Minora w galerii Piętro Wyżej. Ekspresja, ale jakaś taka już mało dzika. Zdyscyplinowana kolorystycznie. Nie grasujące bestie, a zwierzęta pociągowe ciągnące wózki, polegujący troglodyci, karykaturalni dyktatorzy. Więc wesoło. I niemiecko. Może miało być strasznie, ale jest wesoło. Wręcz przyjemnie.

Przedstawiciele handlowi firmy Francepol & Cytropol oczekujący na przedstawicieli firm Szwagropol i Gniotpol. 2010, fragment, olej na płótnie

Przedstawiciele handlowi firmy Francepol & Cytropol oczekujący na przedstawicieli firm Szwagropol i Gniotpol. 2010, fragment drugi, olej na płótnie

Der Rote General. 2009, olej na płótnie

Zwierzęta wywożące gruz z lasu. 2009, olej na płótnie

Postanowienia noworoczne. 2009, olej na płótnie

Nie lećcie tą drogą czyli jak Ha-nocri stara się kierować na właściwą ścieżkę. 2010, fragment, olej na płótnie

Tak się skończyła misja najsilniejszego człowieka w Polsce. 2006, olej na płótnie

A po grubie - grill, gorzoł, garaż i gołębie. 2010, olej na płótnie

Out of Ostrale

2010-10-25T12:12:00.025+02:00

Szyb Wilson, od 20 października do 14 listopada.

Szyb Wilson gości fragment - 65 z 200 artystów - tegorocznej ekspozycji festiwalu młodej sztuki w Ostrale. Formuła powstałego na terenie dawnej rzeźni na półwyspie Ostragehege w Dreźnie festiwalu zakłada prezentacje sztuki w obiektach poindustrialnych - miejscach misteriów.

W tym roku hasłem przewodnim są "ceremonie przejścia" i trudno powiedzieć czy dotyczą one bardziej transformacji materiałów i obiektów, czy idei. Pewnie obu. W każdym razie wśród gruzów umarłego świata rodzi się świetna sztuka.

Carol May. Buttons. Szwajcaria

Giacomo Costa. Aqua Series. Aqua 6, fotografia na PCV, 125x300cm. Włochy

Mitsy Groenendijk. Feels like Heaven, ceramika, gips, sztuczne włosy, 35x80x70cm. Holandia

Ulrike Schüchler. Flüstertöne-Schriftstücke, instalacja. Niemcy

Klara Orosz. Relax, drewno, materac, 150x200x200cm. Węgry

Ulrich Heemann. Selbst 20, fotografia, 145x280cm. Niemcy

Kirsten Krüger. Der unbestimmte Zustand, pióra, światło, tworzywo sztuczne, sylikon. Niemcy

Serge Cloot . World wide web, fragment, instalacja. Belgia

Frauke Danzer. Chicken Design 1, druk na płycie akrylowej. Niemcy

m.giltjes/bobok. Angsthase - könig bildertöter, fragment, 40x50cm, malowidło, instalacja. Niemcy

John Tunley. Cave Paintings, 210x315cm, fotografia. Wielka Brytania

Jagoda Krajewska. Sieć połączeń, papier. Polska

Stefanie Körner. Super mega maybe something. Bildblock 1, fragment, papier, kolaż, druk. Niemcy

Robert Dämmig. Swing, fotografia Kodak Endura na aluminium, 50x100cm. Niemcy

Anya Janssen. Lady of the flies 1, olej na płótnie, 150x200cm. Holandia

Miasto ogrodów

2010-10-22T21:17:00.010+02:00

Katowice uczestniczą w konkursie na Europejską Stolicę Kultury 2016 pod prowokacyjnym, niejednoznacznym i inspirującym hasłem "Miasta ogrodów".
Te prawdziwe ogrody - WPKiW i Dolina Trzech Stawów, upstrzone góralskimi chatkami, dworkami z pruskiego muru lub blaszakami centrów handlowych, przeżywają inwazję barbarzyńców zajadających kiełbaski przy disco-polo i rozjeżdżających trawniki. W to prawdziwe howardowskie miasto-ogród - Giszowiec Zillmannów wcisnęły się bloki i wielkim czarnym ogrodem Giszowiec już nie jest.
Katowice mają być jednak ogrodem rozkoszy - oby nieziemskich. Dlatego rozkwitają roślinami z tworzyw sztucznych - materiału współczesności. Jestem naprawdę wdzięczna Radzie Programowej ESK 2016 Katowice i organizatorom konferencji Miasto Marzeń za inicjatywę zapraszania do Katowic młodych twórców z całej Europy. Można o Katowicach myśleć właśnie tak: jako o mieście nowoczesnym i otwartym.
"Cazador-del-Sol" - "Łapacz słońca" - instalacja Rene Hildebranda i Agaty Norek na placu Sejmu Śląskiego od 11 do 13 czerwca.

Instalacja "Piony" - sześć kaktusów Moniki Szpener ze Szczecina wykonanych z podświetlonych butelek PET od 30 września do 31 października przed Wydziałem Teologicznym UŚ. Nam się instalacje pani Moniki podobają. To, że są zrobione ze śmieci nam nie przeszkadza i nie zamierzamy ich palić.

Fajna animacja Marka Gajowskiego. Miasto z ogrodem jak ruchomy zamek Hauru.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Katowice Macieja Bieniasza

2010-10-14T18:12:00.030+02:00

Rondo Sztuki, 22 września do 17 października 2010
Wczoraj zaskoczyła mnie wiadomość o nieprawdopodobnym akcesie Katowic do finału walki o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury 2016. I to nie dlatego, że tej kultury tu nie ma, bo jest, ale dlatego, że wchodzimy tam pod zaproponowanym przez Marka Zielińskiego absurdalnym hasłem Miasta Ogrodów, nawet jeśli te ogrody mają być metaforyczne, bo rozdawane słoneczniki umarły śmiercią naturalną. Paradoks oryginalnego hasła widocznie zaintrygował komisję selekcyjną.
Ta wiadomość zaskoczyła również dlatego, że nie wierzyłam - i nie ja jedna - w taką możliwość. Katowice to nieprzyjazne miasto, z którego mieszkańcy uciekają. Na szczęście są tacy, którzy w Katowice wierzą, a wiara czyni cuda, dla których miasto jest młode, nowoczesne, rozwijające się, dające szansę. Nie tak, jak na temperach z ostatnich czterdziestu lat Macieja Bieniasza , którego retrospektywę oglądamy w Rondzie Sztuki. A wystawa ta to oficjalnie jedno z wydarzeń ESK Katowice 2016!
Antena. 1976. Akryl na płótnie

Fajrant. 1973.Tempera na kartonie

Podróżni. 1985. Tempera na kartonie

Skrzynka. 1977. Akryl i olej na płótnie

Podwórko. 1973. Tempera na kartonie

Pocałunek. 1976. Tempera na kartonie

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Logo mamy świetne.

Nareszcie japońskie lalki

2010-10-11T11:36:00.003+02:00

Kronika, Bytom i Muzeum Śląskie, Katowice, od 1 do 31 października.

Czekaliśmy, czekaliśmy, aż nareszcie doczekaliśmy się zapowiadanej od prawie roku wystawy inspirowanych Bellmerem japońskich lalek zbudowanych w oparciu o przeguby kulowe. Wystawy niestety w nieco innym niż zapowiadany kształcie - jeśli rzeczywiście zamierzano pokazać ponad trzydzieści lalek. Jest ich kilkanaście. A i wyrafinowanej bellmerowskiej perwersji brakuje, choć perwersja czasami jest. Podobno od lat sześćdziesiątych Japończycy inspirują się Bellmerem, ale dziś te inspiracje nie są już czytelne. Pozostał przegub kulowy i przeogromny przemysł Dollfie.

Oglądamy bardzo różne lalki. Duże figury Simona Yotsuyi wyglądają jak XIX wieczne mechanizmy, choć powstały sto lat później, a wrażenie to potęgują tradycyjne materiały, z jakich są zbudowane. Innym lalkom brakuje wyrazu artystycznego - nie różnią się pod tym względem od produkowanych masowo do zabawy. Wyjątkami są wspaniała błękitnooka lalka Satomi Hiroty w swobodnej pozie i rewelacyjny podwójny portret autorstwa Hiroko Igety.

Satomi Hirota. Blue eyes Tamako Sato. Velvet ribbon Kenji Tone. Bez tytułu Hiroko Igeta. Fujita Doll, 50cm, 2003r.

„Podwójny portret przedstawia doktora Hiroshi Fujitę, japońskiego psychoanalityka – badacza myśli Jacques’a Lacana – i chirurga plastycznego. Obie lalki maja ciała niemowląt, są one jednak w pełni dojrzałe intelektualnie i seksualnie (podobnie jak ich model). Chłopiec symbolizuje nieświadomość, dziewczynka – przebudzenie.”

Simon Yotsuya, Wood-framed Girl 2, wys.118cm, 2000r. Papier, drewno, paperclay, szkło, metal, włosy. Simon Yotsuya, Pygmalionisme, Narcissisme. 240 x 62 x 49cm, 1998r. Papier, drewno, metal, szkło, włosy, ubrania, skóra. Fragment

Marzyciele na Mariackiej

2010-10-10T11:30:00.012+02:00

Katowice, ul.Mariacka 10, od 30 września do 7 października 2010.
Zazwyczaj chodzę w ciekawsze miejsca niż ulica Mariacka, którą nachalnie się lansuje. Odnotuję jednak towarzyszącą konferencji „Miasto Marzeń” instalację francuskiego duetu Lucie Lom.
Dookoła i w środku pustej kamienicy, w zwałach ziemi stoi 41 figur ludzkich naturalnej wielkości. W zimnym wieczornym deszczu, w zielonym świetle przenikającym przez powiewające w oknach firanki, przy dźwiękach fortepianu. Faktycznie, instalacja intryguje nawet w świetle dnia, sama byłam proszona interpretację w czasie robienia zdjęć.
Lucie Lom to Philippe Leduc i Marc-Antoine Mathieu zajmujący się grafiką, scenografiami wydarzeń artystycznych i instalacjami.

Kandydat na Europejską Stolicę Kultury 2016

Tarasewicz odbity

2010-09-30T22:46:00.008+02:00

Miesiąc temu skandal wywołało zniszczenie pracy Leona Tarasewicza powstałej na przełomie 2004 i 2005 roku w ramach projektu „Niosę przed sobą lustro”, zorganizowanego przez Ars Cameralis i Stowarzyszenie Kulturalne „Kontur”z Cieszyna. Namalowany na kilku płytach kartonowo–gipsowych obraz po prostu połamano odbijając kawałkami od ściany. Takie obcesowe potraktowanie Tarasewicza wynikało z ignorancji demontujących je robotników, ale faktem jest, że na zawieszony w sali konferencyjnej GCK czarny obraz niewiele osób zwracało uwagę i niewiele traktowało jak dzieło sztuki.

Ale w GCK jest jeszcze jeden Tarasewicz, a właściwie dwa. Od lutego klub 50x50 (to format obrazu Tarasewicza) oszałamia świetną zwielokrotnioną w lustrach aranżacją z żółto-zielono-pomarańczowych pasów, będących odbiciem świata w kałużach.

Drobczyk na murach Katowic

2010-09-29T23:46:00.015+02:00

Ostatnio pod mostem kolejowym naprzeciwko kina Rialto pojawił się nowy mural Magdaleny Drobczyk. To ten z koniem. Dołączył do jej dyplomowej Patronki Domowych Obowiązków na peronie starego dworca i Boginii Wyrozumiałości z Załęża.

Muzeum Śląskie, 14 maja 2011

Kilkanaście Koanów na (Nie)Istnienie w BWA

2010-09-28T14:25:00.016+02:00

BWA, od 27 sierpnia do 3 września

Zawiodłam się niestety na wystawie, która jest efektem interpretacji koanu „pokaż swoją twarz przed urodzeniem”. Nawet jeśli – jak chcą kuratorzy - miała to być nie praca z koanem, a po prostu refleksja nad tym, co stanowi pozaczasową podstawę tożsamości i podmiotowości, o ile coś takiego w ogóle istnieje, to jestem rozczarowana nieumiejętnością oderwania się od najoczywistszych skojarzeń z obrazami życia płodowego, albo z niewyszukanymi odwołaniami do natury czy wręcz do buddyzmu. W rzeczy samej – współczesną tożsamość, a chyba raczej jej kryzys, ilustruje monotonia bijących o brzeg fal, plusk wody (wystawie towarzyszą dobitne efekty dźwiękowe), widoki nieba i wato- czy budynio-podobnych substancji. Honor ratuje ironiczna praca Marty Deskur.

Wojciech Gilewicz. Bez tytułu. 2009, fotografia Grażyna Teraszkiewicz, Roman Lewandowski. Yab-Yum. 2009, wideo Grażyna Teraszkiewicz, Roman Lewandowski. Yab-Yum. 2009, wideo Edyta Wolska. Bez tytułu. 2009, fotografia Edyta Wolska. Bez tytułu. 2009, wideo Konrad Kuzyszyn. Ja. 2010, fotografia Hanna Nowicka. Lamella. 2010, wideo Agata Michowska. Bez tytułu. 2009, fotografia Marta Deskur. Koan. 2009, fotografia

Kalendarz

2010-07-27T19:09:00.009+02:00

Osiem moich obrazków do kalendarza ze współczesnymi filozofami.

Jean-Francois Lyotard Michel Foucault Richard Rorty Jacques Derrida Jean Baudrillard Francis Fukuyama Jürgen Habermas Slavoj Žižek

Dyplomy 2010

2010-07-23T08:42:00.024+02:00

Rondo Sztuki, od 11 do 30 lipca 2010.

Jest taki upał, że trudno zmusić się do entuzjazmu wobec czegokolwiek. Ale w ramach prezentacji tegorocznych prac dyplomowych studentów ASP jest projekt, który entuzjazm wywołuje: seria sześciu murali „Kobieta z Kato. Portret kobiety śląskiej”. Drobczyk jest hardcorowa jak mówi Misiek.

Magdalena Drobczyk. Kobieta z Kato. Wyróżnienie Ewa Juszczuk. Publikacja autorska. Medal Mateusz Czech. Promocja grupy I set my pixels on fire. Wyróżnienie. Nagroda BPSC Rafał Walenta. W poszukiwaniu tożsamości Tobiasz Cechowicz. Identyfikacja wizualna 9 edycji Agrafy Kinga Bella. Miejsca intymne. Wyróżnienie Maciej Stobierski. Świat za-znaczony

III Międzynarodowy Festiwal Sztuki Naiwnej

2010-07-11T21:17:00.040+02:00

Galeria Szyb Wilson, od 25 czerwca do 31 sierpnia.

Już nie Nikiszfor a Festiwal, ale centralnym wydarzeniem jest cały czas wystawa w Szybie Wilson , taka jak ją znamy. Nawet twórcy w części ci sami, ale prace nowe. Obok tych z niedostatkiem warsztatu i tych, którzy warsztat posiadają, a prymitywistami zostali z wyboru, malujących w infantylizującej manierze, często dla celów komercyjnych, mamy jednak na wystawie bezpretensjonalne, interesujące obiekty. Jak zwykle prace osób upośledzonych należą do najlepszych.

Knud Larn. Dania

Omar Castellanos Suarez. Kuba

Andhra Dussault. Indie

Victoria Ruiz de Cortazar. Hiszpania

Domenico Amato. Włochy

Cesare Novi. Włochy. Fragment

Claude Dombreville. Haiti

Edith Micheli. Francja

Marianne Tummler. Dania

Nuji Azimizu. Brazylia

Benedicte Devillers. Francja

W ramach festiwalowej wystawy wyodrębniono szereg indywidualnych prezentacji:

mongolskie malarstwo mongol dzurag,

prace osób niepełnosprawnych intelektualnie wykonane na zajęciach Warsztatu Terapii Zajeciowej Unikat,

Marcin Jermakow. Król. Glina szkliwiona. WTZ Unikat

Anna Koppa. Turkusówka. Glina szkliwiona. WTZ Unikat

Izabela Szafraniec. Głodny koń. Szkło. WTZ Unikat

oraz rysunki cienkopisami autorstwa pierwszej malarki zaprezentowanej w cyklu „Vivat Insita” w Muzeum Śląskim - Justyny Matysiak , urodzonej w 1979 roku poznanianki z zespołem Downa (WTZ Krzemień).

Od 8 lipca do 3 października w Muzeum Śląskim prezentowana jest w cyklu "Vivat Insita" indywidualna wystawa Pawła Garncorza, uczestnika warsztatów Unikatu.

Most Siekierkowski w Warszawie

Magiczny świat Dušana Kallaya

2010-06-04T18:30:00.017+02:00

Rondo Sztuki, od 28 maja do 30 czerwca 2010.

Dušan Kallay ilustruje książki, wykonuje grafiki, projektuje ekslibrisy, znaczki i karty pocztowe. Posługuje się mistrzowsko akwafortą, litografią, gwaszem. W ciągu niemal 40 lat pracy swój ogromny dorobek prezentował na wystawach na całym świecie prawie 120 razy – tym razem mamy okazję zostać oszołomieni ilością detali i horror vacui jego prac w Katowicach. Wyobraźnia autora nie pozostawia miejsca na wyobraźnię widza.

Dušan Kallay. Ilustracje do baśni Andersena. Wraz z żoną Kamilą Štanclovą Dušan Kállay od 2001 roku wykonał około 400 ilustracji do baśni Andersena. Praca trwała cztery lata

Dušan Kallay. Ilustracja do "Baśni tysiąca i jednej nocy".

Dušan Kallay. Ilustracja do "Kupca weneckiego" Szekspira. 1996

Dušan Kallay. Ilustracja do książki dla dzieci.

Dušan Kallay. Projekt filmu animowanego.

Dušan Kallay. Ilustracja do "Cyrana de Bergerac".

Dušan Kallay. Projekty ekslibrisów.

Stanisław Dróżdż. Początekoniec. Pojęciokształty. Poezja konkretna.

2010-05-26T13:53:00.017+02:00

BWA, GCK, od 7.05.2010r. do 27.06.2010r.

W Katowicach – Dróżdż. W dwóch miejscach: BWA i w galerii Sektor I w GCK odbywa się retrospektywna wystawa prac zmarłego w 2009 roku artysty.

Pomimo, że prezentowana jest twórczość z lat 1967- 2007, stale obracamy się wśród tych samych problemów, bo Dróżdż był w swoich eksploracjach konsekwentny. To poezja wbrew nazwie nie tyle odnosząca się do konkretów, co uniwersaliów. Abstrakcji dotyczy analiza pojęć izolowanych („Słowo”1972, „Dwa słowa” 1974) lub umieszczanych w kontekstach antonimów („Mikro-makro” 1970, „Początek, koniec” 1971-78) i semantyczne zabawy z obiektami matematycznymi („Continuum” 1973, „Teksty cyfrowe” 1980), ze znakami interpunkcyjnymi („Niepewność, wahanie, pewność” 1967) czy po prostu z linią i płaszczyzną traktowanymi jako znaki („Sytuacja semiotyczna” 2006, „Zamiana energii” 2000). Niezmienna jest aktualność rozważań o czasie („Trwanie” 1968, „Klepsydra. Było, jest, będzie” 1967, „Zegary” 1978). Bezczasowa przestrzeń wypełniona jest fascynującą świetlistą pajęczyną („Żyłki” 2002), ograniczona czernią liter („Między”1977) czy wystającymi ze ścian czarnymi klamkami („Klamki” 1999).

Dróżdż - poza czasem i przestrzenią, w jakiejś platońskiej sferze.

Stanisław Dróżdż. Między. 1977

Stanisław Dróżdż. Żyłki. 2002

Stanisław Dróżdż. Poza. Chyba jednak najgłupsza praca.

Stanisław Dróżdż. Koło

Stanisław Dróżdż. Alea iacta est. 2003

Stanisław Dróżdż. Sytuacja semiotyczna. 2006

Grzegorz Banaszkiewicz, Marcin Surzycki. System

2010-05-16T18:55:00.016+02:00

Galeria Engram, od 14 kwietnia do 30 maja 2010.

Tym razem w cyklu „Bieguny” galeria prezentuje efektowną ścianę podświetlonych od tyłu styropianowych tacek z rysunkami Marcina Surzyckiego, zapętlone rysunki światłem - „Kaligrafy” - wykonane przez Podwójne Wahadło na fotografiach Grzegorza Banaszkiewicza i jego cyfrowy fotoplastikon - dwa monitory zestawione pod odpowiednim kątem wraz ze stereoskopowymi okularami, przez które można obejrzeć slide-show "Częstochowa-Katowice. Zdroje, guliki, bramy..." . Dlaczego "system" chyba nie warto wnikać.

Marcin Surzycki. Marcin Surzycki. Trzy płaszczyzny Grzegorz Banaszkiewicz. Grzegorz Banaszkiewicz. Banaskop i to, co w nim widać.